Batas ng Consecration

Mula sa MormonWiki

Mula sa MormonWiki Lumipat sa: navigasyon, pagsasaliksik Ang Batas ng Consecration ay tinatanggap ng Simbahan ni Hesu Kristo ng mga Banal sa Huling-Araw bilang isang “celestial na batas.” Iyon ay ang mga taong namumuhay upang magsilbi sa Diyos, upang sa araw ng paghuhusga ay makapunta sila sa Celestial na Kaharian, at dapat ay kaya nila at inaasahan silang ipamuhay ang Batas ng Consecration. Ang batas ng Consecration ay ang, kapag kailangan o hiniling lamang, ang isang tao ay kusang ibibigay ang lahat ng pagmamayari niya para sa Pagpapatayo ng Kaharian ng Diyos sa mundo. Kusa niyang ibibigay nang buong puso ang kanyang oras, talento, at mga resorsa. Sa ganitong paraan, ang isang tao ay “nagko-consecrate" ng lahat ng kanyang kaarian sa Panginoon. “Ang Batas ng consecration,” sabi ni Elder Bruce R. McConkie (1915–85) sa Quorum ng labin-dalawang Apostol, “ay pag ikino-consecrate natin ang ating oras, ang ating mga katangian, at ang ating pera at mga pag-aari para sa simbahan; such are to be available to the extent they are needed to further the Lord’s interests on earth.” [1] Karamihan sa mga Banal sa huling-araw ay parte ng kanilang buhay ang Batas ng Consecration. Ibinibigay nila ang kanilang oras at mga katangian upang magawa ang iba’t ibang mga tungkulin sa simbahan, at namimigay ng kanilang mga pinansyal na pag-aari upang mabayadan ang ikapo at mga fast offerings, upang suportahan rin ang ilang mga pamimigay tulong ng simbahan sa mga nangangailangan, tulad ng mga pondo ng mga templo, gamot sa mga taong may sakit, pondo ng mga misyonaryo, at iba pa. Ang mga misiyonaryong Mormon ay ikino-consecrate nilang ang kanilang oras sa maraming taon para sa Panginoon, at pinansiyal nilang sinusuportahan ang kanilang mga sarili habang nagsisilbi sila sa kanilang mga misyon. Maraming mga kabataan ang nag-iipon ng pera sa kanilang kabataan at pagbibinata bilang preparasyon sa kanilang mga misyon. Iniiwan ng mga misyonary ang kanilang mga trabaho, pag-aaral, sports, libangan, at ang kanilang mga mahal sa buhay upang magsilbi. The Lord has actually established in principle a system through which the Saints can create a society and economy based on all citizens living the Law of Consecration. This system is called the United Order. Ang Batas ng consecration, at ang united orderna ibinigay ng Panginoon bilang paraan sa paggamit ng batas ng consecration, ay matatagpuan sa kapitolo 42 at 51 ng Doctrine and Covenants. Ang batas ay nangangailangang “that one transfer and convey to the Bishop, … ‘by a covenant and a deed which cannot be broken’ (Doctrine and Covenants 42:30; Doctrine and Covenants 58:35, 36), all his property.” [2] [And] that the bishop, … shall forthwith reconvey to the donor ‘as much as is sufficient for himself and family’ (Doctrine and Covenants 42:32), each ‘according to his family, according to his circumstances and his wants and his needs’ (Doctrine and Covenants 51:3), ‘inasmuch as his wants are just’ (Doctrine and Covenants 82:17). That which is reconveyed to the donor is variously called a ‘stewardship,’ a ‘portion’ or an ‘inheritance’ (Doctrine and Covenants 51:4; 70:3, 9; 82:17; 42:32; 72:3; 104:11; 57:11, 15). [3] Ang hangarin ng United Order ay ang magawang mapagpakumbaba ang mga mayayaman at upang suportahan at ibangon ang mga mahihirap. Dahil lahat ng mga kasali ay kailngang magtrabaho, wala sa mga mahihirap ang nakakatanggap ng tulong nang hindi gumagawa ng kontribusyon. Sa Lumang Testamento hinusgahan ng Diyos ang mga Israelites ng maraming beses sa pagbaliwala o sa pag-apak sa mga mahihirap. Ang pagmamalasakit sa mga mahihirap ay isa sa mga pangunahing mga gawain ng ibanghelyo ni Kristo, at ang Batas ng Consecration at ang United Order ay sinadya para maiwasan ang kahirapan. Ang mga scriptures ay nagsasabi ng ilang mga pangyayari kung saan ay ginawa ang Batas ng Consecration sa ilang mga paraan. Ang una ay sa mga araw ni Enoch nang “the Lord came and dwelt with his people, and they dwelt in righteousness. “And the Lord called his people Zion, because they were of one heart and one mind, and dwelt in righteousness; and there was no poor among them” (Moses 7:16, 18). Isa pang okasion ay nangyari sa mga Nephites pagkatapos mismo ng pamumuno sa kanila ni Kristo noong siya ay muling nabuhay, tumutukoy tungkol sa sinasabi ng mga tala: “And it came to pass in the thirty and sixth year, the people were all converted unto the Lord, upon all the face of the land, both Nephites and Lamanites, and there were no contentions and disputations among them, and every man did deal justly one with another. And they had all things common among them; therefore there were not rich and poor, bond and free, but they were all made free, and partakers of the heavenly gift. And it came to pass that there was no contention in the land, because of the love of God which did dwell in the hearts of the people” (4 Nephi 1:2–3, 15). [4] Ang mga Santong nagpunta sa Missouri noong kaagahan ng 1830s ay naitakdang ipamuhay ang batas ng consecration, subalit nabigo silang gawin ito. Noong 1834 nang inaatake sila ng mga masasamang tao at napalayo sa kanilang mga bahay, namuno si Joseph Smith sa isang “samahan na kilala bilang Zion’s Camp, nagdadala ng mga damit at mga pagkain. Habang ang samahang ito ay nagkakampo sa Fishing River nakatanggap ang Propeta ng [isang] rebelasyon” (Doctrine and Covenants 105 headnote) na nagsisimula: Verily I say unto you who have assembled yourselves together that you may learn my will concerning the redemption of mine afflicted people— Behold, I say unto you, were it not for the transgressions of my people, … they might have been redeemed even now. But behold, they have not learned to be obedient to the things which I required at their hands, but are full of all manner of evil, and do not impart of their substance, as becometh saints, to the poor and afflicted among them; And are not united according to the union required by the law of the celestial kingdom; And Zion cannot be built up unless it is by the principles of the law of the celestial kingdom; otherwise I cannot receive her unto myself.” (Doctrine and Covenants 105:1–5). Mula nang natanggap ang rebelasyon na ito, hindi na kailangan ng mga myembro ng Simbahan na ipamuhay ang Batas ng consecration. Nagkaroon ng mga, kahit papaano, isang kakaunting panunubok sa saglit na pamumuhay upang maitatag ang isang nagkakaisang batas komonidad sa Kanluran. Noong mga 1930s ang kasalukuyan nating programang pangkabuhayan, na naglalaman ng ilan sa mga parte ng batas ng consecration, ay maayos na naitakda. [5] Ang mga mabubuting myembro ng simbahan ay, sa isang araw, ay “magkakaisa ayon sa pagkakaisang hinihingi ng batas ng Celestial na kaharian” at ang batas ng consecration ay maisasamuhay nila sa kasalukuyan ng Millennium. Sinabi ng Diyos na: “I say unto you, be one; and if ye are not one ye are not mine” (Doctrine and Covenants 38:27). Mga Referensya 1.↑ “Obedience, Consecration, and Sacrifice,” Ensign, May 1975, 50. 2.↑ Albert E. Bowen, "The Church Welfare Plan," p. 7. 3.↑ Bowen, p. 8. 4.↑ Marion G. Romney, “Q&A: Questions and Answers,” New Era, May 1979, 38–39. 5.↑ Ibid. Panlabas na mga ugnayan Personal na Consecration Becoming a Zion Society:Six Principles Pagiging masunurin, Consecration, at Sakripisyo Ang hangarin ng Serbisyong pangkapwa-tao ng simbahan Nakuha mula sa "http://www.mormonwiki.com/Batas ng Consecration"